18. Arbeidsmigranten

Voor je zie je een bord met een Turkse tekst uit een Twentse textielfabriek. Het bord vertelt over arbeidsmigranten die in de jaren zestig en zeventig naar Twente kwamen.

De textielindustrie had toen veel werk, maar te weinig arbeiders. Jongeren kozen vaker voor andere beroepen. Het werk in de fabrieken was zwaar, lawaaiig en stoffig.

Nederland sloot daarom wervingsverdragen met andere landen. Eerst kwamen veel arbeiders uit Italië en Spanje. Later kwamen ook mensen uit Turkije en Marokko. Nederland sloot in 1964 een wervingsverdrag met Turkije en in 1969 met Marokko.

Veel mannen kwamen naar Twente om in de fabrieken te werken. Zij kregen vaak het zwaarste werk. Omdat veel arbeiders nog geen Nederlands spraken, werden belangrijke instructies vertaald. Dat zie je op het bord voor je.

Aanvankelijk was het de bedoeling dat deze arbeiders tijdelijk zouden blijven. Veel van hen vestigden zich echter voorgoed in Twente. Later kwamen ook hun vrouwen en kinderen.

Hun komst veranderde de stad. Er kwamen nieuwe winkels, verenigingen, restaurants en gebedshuizen. Zo werd Twente steeds meer een regio met verschillende culturen.